Fauna

Način odabira prikazanih vrsta

Predstavljamo vam vrste karakteristične za dato područje. Trudili smo se da obuhvatimo barem po jednog predstavnika sisara, ptica, riba, gmizavca/vodozemaca i insekata, tj. kod biljaka  predstavnika nižih i viših (vaskularnih) biljaka. Neke od predstavljenih vrsta su endemične, pod različitim stepenima zaštite ili jednostavno simbolizuju dato područje.  Date koordinate su samo okvirne.

Alpski mrmoljak (Mesotriton alpestris) Prikaži na mapi

Alpski mrmoljak je rasprostranjen u Centralnoj Evropi i planinskim predelima južne Evrope, a može se još naći u izolovanim oblasima severnog dela Iberijskog poluostrva. Na Balkanu ima široku distribuciju. Može se naći u šumovitim planinskim predelima bogatim vodom.  Veći deo života provodi u vodi, nego na suvom. Mužjaci su prepoznatljivi u vreme parenja po tamno plavoj boji na leđima, a stomak im je jarko narandžaste boje. Nakon sezone parenja, vraćaju svoju originalnu boju.  Razmnožava se u malim stajaćim ili slabo tekućim vodama. Ugrožava ih introdukcija riba u njihova staništa, jer se hrane larvama Alpskog mrmoljka, što takođe doprinosi padu brojnosti pojedinih populacija. U nekim zemljama  je ugrožen sakupljanjem, jer se čuva kao kućni ljubimac.

Patka njorka (Aythya nyoroca) Prikaži na mapi

Njorka je srednje velika patka koja nastanjuje predele Evroazije. Prirodna staništa su joj močvare i jezera sa dubinom vode od jednog metra naviše. Mužjak je kestenaste boje sa tamnijim leđima i žutim okom, dok je ženka slična, ali se razlikuje po tome što ima tamno oko. Gnezdi se u južnoj i istočnoj Evropi i južnoj i zapadnoj Aziji. Delimično je selica, iako se malo zna o njenim migratornim trasama. Razmnožava se u periodu od aprila do maja, čak i do kasnog juna. Hrane se vodenim biljkama , ponekim mekušcima, vodenim insektima i malim ribama. Areal ove vrste se znatno promenio tokom poslednjih 150 godina, i statistički podaci pokazuju da je brojnost u opadanju. Ugrožava je degradacija i uništavanje obraslih plitkih voda i drugih močvarnih staništa, intenzivna ispaša, košenje vlažnih livada, i napuštanje ili ekstenzivno upravljanje ribnjacima.

Prdavac (Crex crex) Prikaži na mapi

Prdavac se razmnožava u poljima, travnatim područijima i stepama Evroazijskog kontinenta. Skriva se u travi, dobro kamuflirana svojim prugastim svetlosmeđim perjem. Hrani se insektima i drugim sitnim životinjama. Širenje poljoprvirednih površina doprinelo je uništavanju staništa i nestajanju ove stepske ptice. Velike, savremene poljoprivredne mašine koje ozleđuju ili usmrćuju mnoge poljske životinje, opasne su i za prdavce. Prdavac je veoma retka ptica i nalazi se na listi ugroženih vrsta sveta.

Tekunica (Spermophilus citellus) Prikaži na mapi

Tekunica je veoma simpatičan glodar iz porodice Sciuridae, i jedna od dve Evropske vrste iz roda Spermophilus. Može se naći na teritorijama zemalja istočne Evrope – od južne Ukrajine, do Male Azije, Austrije, Češke i Slovačke, na jug do Grčke i na sever do Poljske. Aktivne su tokom dana, žive u kolonijama u stepskim predelima i pašnjacima i ostalim neobrađenim zemljištima. U urbanizovanijim krajevima nastanjuju održavane travnate prostore, kao što su golf tereni, sportski aerodromi, vinogradi, kampovi. Tekunica ulazi u hibernaciju na jesen i ostaje otprilike do marta meseca, u zavisnosti od klime. Na proleće se rađa od 5 do 8 mladih u jednom okotu. Vrsta je ugrožena zbog fragmentacije staništa.  Populacije su ugrožene zvog fragmentacije staništa, konverzije prirodnih travnatih staništa i stepa u poljoprivredne svrhe, napuštanje pašnjaka, gde se u kratkom periodu vrati visoka trava koja ne odgovara tekunicama, jer imaju specifične zahteve za staništa a to je kratka trava.

Vidra (Lutra lutra) Prikaži na mapi

Vidra je sisar sa najširom distribucijom- živi na tri kontinenta – u Evropi, Aziji i Africi. Naseljava vodene ekosisteme, uključujući visoko planinska i nizijska jezera, reke, potoke, močvare  itd. U Evropi se čak može naći i u braktičkoj vodi. Vidra je pretežno noćna životinja, vešt plivač koji se hrani ribom. Svoje jazbine grade pored vodenih površina. Smanjenju broja vidri najviše su doprineli zagađenje voda, lov i saobraćaj. Ugrožavaju je destrukcija staništa (pre svega izmene u toku reka, radovi na koritu i sl.), zagađenje, saobraćaj, ali i vlasnici ribnjaka, na čijim ribnjacima vidre love i na taj način predstavljaju pretnju njihovom biznisu.

×