Proizvodi

Lokalni proizvodi

Pirotski ćilimi - Pirotski ćilim je tradicionalni proizvod tekstilnog zanata na području Stare planine i okoline. Glavna odlika je što pirotski ćilim nema naličje, već 2 lica u potpunosti ista, što nigde drugde u svetu nije zabeležen slučaj. Osim u samom gradu Pirotu, po kojem ovi ćilimi nose naziv, zanat njihovog tkanja se razvijao i u okolnim mestima, ali se vremenom širi i dalje kroz Srbijju. Pirotske ćilime su obično tkale siromašne žene kojima je to bio jedini izvor prihoda i prenosile to znanje s kolena na koleno svojoj ženskoj deci. U srž ovog teškog i mukotrpnog, ali veoma produktivnog zanata je uspevao da pronikne samo mali broj tkalja, i dovede ga do savršenstva. Svoj procvat doživljava u 19. veku, nakon oslobođenja od turaka, i između dva svetska rata. U ovom kraju je posebno bio produktivan, jer su se na Staroj planini uzgajale ovce, od čije vune su pravljeni ćilimi. Od 2002. godine ćilim je zaštićen kao proizvod sa jasno određenim geografskim poreklom. Ukupno 122 šara i 96 ornamenata su uknjiženi u katalog pirotskog ćilima.
Peglana kobasica - Ova vrsta kobasice je karakteristična za okolinu Pirota. Pravi se od kozijeg, ovčijeg i junećeg mesa umešanog sa začinima od kojih dobija ljutkasti ukus. Nakon toga sledi sušenje na promaji i „peglanje", svaka 2-3 dana. Kobasica se „pegla" čime se izbacuje voda i suvišna mast i time obezbeđuje dugotrajnost. vrhunski specijalitet proizveden od najkvalitetnijeg mesa umešanog sa začinima. Predpostavlja se da potiče još iz doba Turaka.
Pirotski kačkavalj – Veštinu izrade ovog kačkavalja meštani su savladali od stočarskih plemena Crnovunaca i Karakačana koji su u periodu od 17. do 19. veka živeli na Staroj planini. Za ova stočarska plemena pretpostavlja se da vode poreklo od Grka ili Cincara. Vremenom oni su se odselili ili similarizovali sa lokalnim stanovništvom. Kačkavalj je prvobitno izrađivan od ovčijeg mleka, dok je kasnije počeo da se pravi i od kravljeg i od mešavine. Poznat je zbog specifične arome, koja potiče od ishrane stoke na bogatim pašnjacima Stare planine. Nekada se kačkavalj pravio u okolnim selima, dok se danas proizvodi samo u pirotskoj mlekarskoj školi i to ručno. Proces proizvodnje počinje topljenjem baskije - poluproizvod od sira koji se kasnije pretvara se u kačkavalj. Posle oblikovanja i stavljanja u kalup, buše se rupe kroz koje se istisne vazduh, da se kačkavalj iznutra ne bi ubuđao. Nakon toga se suši od 10 do 15 dana, i zri dva do tri meseca. Godine 2013. geografsko poreklo ovog proizvoda od kravljeg mleda je zaštićeno, nakon više godina pokušavanja.

×