Fauna

Belouška - Natrix natrix

Belouška - Natrix natrix – Belouška je jedna od najčešćih neotrovnih zmija u Evropi, zapadnoj Aziji i severnoj Africi. Nastanjuje mirne i sporotekuće vodame, mada se može naći i po ljudskim naseljima, naročito oko staja u seoskim sredinama. Lako je prepoznatljiva po trouglastoj glavi, na kojoj sa svake strane ima po jednu belu mrlju, po kojoj je i dobila ime. Najčešće je 1 do 1,5 metar dugačka, ali su poznati i nalazi jedinki dužine 2 do 3 metra. Hrani se žabama i sitnim ribama, miševima i manjim pticama, daždevnjacima i punoglavcima. U Srbiji se nalazi na prilogu I, kao strogo zaštićena životinjska vrsta.

Zelena krastača - Pseudepidalea viridis

Zelena krastača - Pseudepidalea viridis – Zelena krastava žaba ili zelena krastača je vrsta koja naseljava Evropu, Aziju i severnu Afriku. Telo joj je osnovne sive boje, koja može da se menja u zavisnosi od temperature i osvetljenja, sa brojnim zelenim poljima i crvenim bradavicama na leđnoj strani, dužine do 10 centimetara. Kožne žlezde zelene krastače luče otrovan sekret koji koriste za odbranu od predatora. Naseljava suva staništa, šume, stepe, travnate i alpinske ekosisteme, u kojima je aktivna u sumrak ili noću. Može se naći i u urbanim sredinama, gradskim parkovima i baštama. Ženke izležu jaja u periodičnim i stalnim vodama, uključujući močvare, bare, bazene, jezera, reke, rezervoare i sl., u kojima se razvijaju i larvalni stadijumi. Hrane se insektima, paucima, puževima, cvrčcima, bubama, stonogama, crvima i drugim beskičmenjacima. Ugrožena su vrsta zbog dreniranja i isušivanja staništa u kojima se razmnožavaju, zagađenja voda, ali i lokalno veliki broj strada pod automobilima togom migracionih perioda.

Šareni tvor – Vormela peregusna

Šareni tvor – Vormela peregusna – Šareni tvor je vrsta rasprostranjena na području Evrope i Azije. U Srbiji se može naći na području istočne Srbije, Kopaoniku, Pešteru i na Kosovu. Ova retka vrsta sisara ima kratku njušku i dugačke uši, sa dužinom tela od 29-35 centimetara. Dlaka na repu je dugačka, dok je na drugim delovima tela kratka. Kao i kod drugih vrsta tvorova, glava je crne boje sa belim prugama oko očiju, dok je telo žućkasto braon sa nepravilnim pegama. Naseljava oblasti sa retkom vegetacijom, peščane oblasti, pustinje i polu-pustinje i stepska staništa. Ovaj specijalizovani predator se hrani uglavnom glodarima i pticama. Vrsta se nalazi na IUCN crvenoj listi, označena kao ranjiva vrsta, dok je kod nas zaštićena zakonom kao strogo zaštićena vrsta.

Mrki medved - Ursus arctos

Mrki medved - Ursus arctos – Mrki medved je veliki medved rasprostranjen u Euraziji i severnoj Americi, sa primarnim arealom u Rusiji, SAD-u, Kanadi, Karpatima (posebno u Rumuniji), Ukrajini, Slovačkoj, Poljskoj i na Balkanu. Prosečna odrasla jedinka teži između 100 i 635 kilograma. Mrki medved je ugrožen lokalnim izumiranjem zbog smanjenja areala. U pojedinim delovima sveta je ugrožen zbog lova. Smatra se da je balkanska populacija mrkih medveda prilično stabilna i da se sastoji od 2,500 do 3,000 jedinki. Primarno stanište mrkih medveda u Srbiji je na planini Tari, koja je zajedno sa Golijom zbog svoje nepristupačnosti i male gustine naseljenosti, savršeno stanište za njih.

Suri orao – Aquila chrysaetos

Suri orao – Aquila chrysaetos – Suri orao je jedna od najvećih ptica grabljivica kod nas. Prisutna je u Euraziji, severnoj Americi i delovima Afrike. Raspon krila ove grabljivice tamno braon boje varira od 1,7 do 2,34 metara. Ova prilično prilagodljiva vrsta preferira planinske oblasti sa svojim aktivnostima skoncentrisanim na stenske formacije. Mogu se naći u tundrama, četinarskim šumama, stepama i prerijama, kao i regionalno u travnatim staništima. Hrane se uglavnom sisarima i drugim pticama. Spadaju u grupu ugroženih životinjskih vrsta.

×