Fauna

Stepski soko Falco cherrug

Stepski soko Falco cherrug
Stepski soko je ugrožena vrsta koja se nalazi na svim međunarodnim i nacionalnim crvenim listama i proglašen je za prirodnu retkost u Srbiji. Ukupna gnezdilišna populacija u Srbiji se procenjuje na 50 parova (Vojvodina 95%, istočna Srbija 5%), što predstavlja izuzetno visokih 13% minimalne evropske populacije koja broji oko 400 parova. Deliblatska peščara već odavno predstavlja najvažnije gnezdilišno područje ove vrste kod nas, sa ukupno 6-9 parova, što čini 15% nacionalne populacije. Ipak, poslednjih decenija ova vrsta postaje sve ređa u ranijim primarnim staništima (Deliblatska peščara, Fruška gora, Gornje Podunavlje), usled uništavanja mesta za ishranu i osnovnog plena (tekunice, hrčci, golubovi). Sada se mnogi parovi premeštaju u agrikulturne predele Vojvodine, gde se gnezde na dalekovodima a hrane uglavnom golubovima oko naselja.

Orao krstaš Aquila heliaca

Orao krstaš Aquila heliaca
Prema najnovijoj Crvenoj knjizi Sveta (IUCN, 1996), orao krstaš je najugroženija ptica u svetu koja se još gnezdi u Srbiji. Brojnost ove vrste kod nas ne prelazi 3-4 para, pa je po tome ovo ujedno i najređa gnezdarica Srbije. Poslednje pouzdano gnezdilište se nalazi na Fruškoj gori, dok je sada najverovatnije već bivša gnezdarica u Deliblatskoj peščari i na Vršačkom bregu, gde se pre samo 20 godina gnezdilo 7-8 parova, a sada se povremeno viđaju pojedini primerci. To je alarmantna činjenica koja upozorava da ukoliko se nešto hitno ne preduzme veoma brzo neće biti ove vrste u fauni Srbije. Glavni negativni faktor je svakako uništavanje staništa za ishranu orlova usled razvoja šumarstva (pošumljavanje stepe kulturama borova i bagrema i zabrana ispaše i košenja) i poljoprivrede (preoravanje stepe i podizanje voćnjaka i vinograda). Ozbiljnu opasnost predstavlja i uznemiravanje od strane turista, lovaca i meštana, pošto ova vrsta gnezdi u nizinama i pobrđu Vojvodine gde je velika frekvencija ljudi i gustina naseljenosti. Uznemiravanja dovode do propadanja legala i smanjenja uspešnosti gnežđenja.

Tekunica Spermophilus citellus

Tekunica Spermophilus citellus
Nestajanje tekunice i dostizanje sadašnjeg statusa retke i ugrožene životinje, uzrokovano je, kako savremenom poljoprivrednom proizvodnjom - sejanjem monokultura na velikim površinama uz korišćenje savremenih agrotehničkih mera, tako i povlačenjem ekstenzivnog stočarstva, a posebno ovčarstva. Seoskih pašnjaka je u Vojvodini ostalo veoma malo, a tipična stepa - izvorno stanište tekunice, očuvana je još samo fragmentarno, na veoma malim površinama.

×